.

Ο λόγος στασίμων 1:1 ενός κεραιοσυστήματος, δεν συνεπάγεται τον 1:1 λόγο μεταφοράς ισχύος, προς την κεραία!

Tuesday, 3 November 2009

Κοντή sloper 7MHz (και όχι μόνο!)



Κεραία για τα 40 – 80 μέτρα. Και μάλιστα με πολλούς χαρακτηρισμούς!
Στενή λούπα, τύπου W3EDP, μικρή sloper, ιδιότροπα τροφοδοτούμενο δίπολο, τροφοδοτούμενη από το άκρο με πηνίο, αναδιπλωμένο μονόπολο με χωρητική φόρτιση! Διαλέγετε και ονομάζετε. Έτσι κι αλλιώς είναι κάτι απ’ όλα!

Όπως μπορείτε να δείτε στο σχήμα η κεραία δεν δείχνει να είναι τίποτα άλλο από ένα κομμάτι ανοικτής γραμμής ενωμένης στο ανοικτό σημείο, με έναν μεταβλητό πυκνωτή στο ένα άκρο του και ένα πηνίο στο άλλο με το πηνίο οποίο κάνουμε και την προσαρμογή στην τροφοδοσία.
Βλέποντας την κεραία από την μια της πλευρά μπορούμε να πούμε ότι είναι μια λ/4 περίπου για τα 40μέτρα και με την βοήθεια του πηνίου κάνουμε προσαρμογή και την «κατεβάζουμε» χαμηλότερα στα 80μέτρα!
Βλέποντας την άλλη πλευρά μπορούμε να πούμε ότι είναι ένα αναδιπλωμένο μονόπολο με χωρητική προσαύξηση του μήκους του για να μπορέσει να «κατέβει» σε μεγαλύτερα μήκη κύματος!
Όπως και να την δούμε, πάντα καλό είναι να έχει ένα, μπορεί και περισσότερα, αντίβαρα ίσου μήκους. Εξ ου και το τύπου W3EDP!
Η κεραία όσα ονόματα έχει, με άλλους τόσους τρόπους μπορεί να αναρτηθεί δεμένη με πετονιά.
Οριζόντια, κάθετα, λοξά, η μισή μέσα από το παράθυρο, όλη μέσα στο shack (αρκεί να υπάρχει χώρος και να είναι ψηλά). Ακόμα καλύτερα στην ύπαιθρο σε field day και σε S.O.T.A.
Το κύριο χαρακτηριστικό της είναι ότι είναι φτηνή και στην ουσία μπορούμε να την φτιάξουμε με το τίποτα! Όλο και κάποιος (μόνο κάποιος?!) μεταβλητός πυκνωτής θα υπάρχει τριγύρω και ακόμα και αν δεν υπάρχει roller πηνίο, θα υπάρχει λίγο χαλκόσυρμα για να το τυλίξουμε! Ακόμα κι αν δεν έχουμε ανοικτή γραμμή, εύκολα μπορούμε να φτιάξουμε με το να λυγίσουμε στην μέση 9.74 μέτρα σύρμα και να κρατάμε σταθερό το διάκενο με το να δένουμε ανά διαστήματα κομματάκια από μονωτικό υλικό π.χ. φτηνή ηλεκτρολογική σωλήνα.
Το πηνίο θα είναι 20 σπείρες σε διάμετρο 2.5cm ή κάπου εκεί!
Ο μεταβλητός πυκνωτής μπορεί να είναι μεταξύ 350pf και 500pf χωρίς να είναι δεσμευτικό! Θα πρέπει όμως να είναι αρεόφυλος γιατί η τάση θα είναι μεγάλη στο σημείο σύνδεσής του και υπάρχει περίπτωση σπινθηρισμού μεταξύ των φύλων!
Καλό θα είναι δε, να υπάρχει μονωμένη προέκταση στον άξονά του για αποφυγή αποσυντονισμού όταν τον πλησιάζουμε!
Το φαινόμενο δεν είναι τόσο έντονο με το αντίβαρο και ακόμα καλύτερα είναι στην ύπαιθρο όπου μπορούμε να καρφώσουμε ένα ηλεκτρόδιο στη γη και έχουμε έτσι μηδενικό σημείο αναφοράς.
Για μεγαλύτερη ευκολία, μπορούμε το τιούνερ μας να το βάλουμε μέσα σε ένα πλαστικό κουτί με έναν RF κονέκτορα για την σύνδεση με τον Π/Δ και τρεις μπόρνες. Δύο για την κεραία και μία για το αντίβαρο.
Θα πρέπει να σας θυμίσω εδώ ότι το αντίβαρο δεν το γειώνουμε πουθενά και μόνο το «τρέχουμε» κάτω και προς την κατεύθυνση της κεραίας!
Το κουτί κάλλιστα μπορεί να είναι πλαστικό και όχι μεταλικό αρκεί, να έχει ένα φύλο χαλκού ή ένα κομμάτι πλακέτας κατασκευών (έστω και ελαφρά μεταχειρισμένη) για να γειώσουμε την μια άκρη του κονέκτορα, την άκρη του πηνίου και την άκρη του πυκνωτή.
Ο συντονισμός είναι απλός και εύκολος.
Αν το πηνίο είναι σταθερό παίρνουμε την 10η σπείρα από την γη. Αν είναι μεταβλητό περνουμε πάλι την 10η σπείρα ή ίσως λίγο περισσότερο. Συνδέουμε τον Π/Δ και γυρίζουμε τον μεταβλητό πυκνωτή μέχρι να έχουμε τον μεγαλύτερο θόρυβο στον δέκτη. Με την λιγότερη δυνατόν ισχύ και λέγοντας το χαρακτηριστικό μας και δοκιμή-δοκιμή, μεταβάλουμε μικρομετρικά τον πυκνωτή και αν είναι δυνατόν και το πηνίο.
Συνεχίζουμε κατά τον ίδιο τρόπο μέχρι να μην υπάρχει αλλαγή στην ένδειξη του λόγου στασίμων στον πομπό. 
Λόγο της ιδιαιτερότητας της κεραίας καλύτερο συντονισμό θα πετύχουμε αν παρακολουθούμε την ένδειξη του εκπεμπόμενου πεδίου σε ένα πεδιόμετρο ή ακόμα και σε ένα επαγωγικό λαμπάκι δίπλα στην κεραία.
Η κατασκευή της κεραίας αυτής έχει δοθεί από τον Alan Upton G3UZU sk, στο τεύχος 126 του SPRAT την άνοιξη του 2006, και από τον Richard Marris G2BZQ, στην έκδοση  «even more Out Of Thin Air» του Practical Wireless στα μέσα του 2007.
Την είχα κατασκευάσει την κεραία από το Practical Wireless και την είχα δοκιμάσει σε ενδοαγγλικές (inter G) επαφές στα 40μέτρα! Δεν την είχα δουλέψει με το αντίβαρο και είχα κάποιο πρόβλημα από επιστροφή ραδιοσυχνότητας. Μεγάλο πρόβλημα ειδικά στα 80μέτρα. Διαβάζοντας γι αυτή στο  SPRAT και ειδικά για το ισομηκές αντίβαρο, θα την δοκιμάσω πάλι.
Φτιάξτε την! Δεν κοστίζει, δεν είναι μεγάλη και είναι αποδοτική!